نغمه های باران
هر لحظه ي عمر ، رنگ و بويي دارد / اما دل من به رنگ پاييز خوش است."مژده ژیان"
خبری هست مرا از دل دوست،
مــــــــــــــــــــــــژده ام من
خبر از عشـــــــق شما را دارم. و کتابهای شعر من ..........
کتابفروشی فردا: *آدرس میدان انقلاب /خیابان منیری جاوید/ساختمان ۲۵۳ طبقه ی اول کتابفروشی فردا(بازارچه ی کتاب) * تلفن فروش -۶۶۴۱۴۸۲۰ ـ ۰۲۱ * سایت خرید اینتر نتی" کتابفروشی فردا" دیدم که سیب های سبز از شاخه جدا میگشتند
تا به زوال بکشند اعتماد و انسانیت را این بار اما نه آدم وسوسه میشد نه حوا با خود اندیشیدم شاید تنها "رنگ سرخ" بود که وسوه ی گنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــاه را رقم زده ! در تاریکی مبهم اندیشه ای نشسته ام از پنجره ی نیمه باز شب سوزی غریب بر جانم می وزد درهای باز احساسم با صدایی مرموز بر هم میخورند
و شاخه های خیالم با وزش نسیم، پریشان و در هم می شوند باران، بی وقفه میبارد و از ناودان طویل دلتنگیهایم، سرازیر می شود عقل اما، گوشه ای تاریک ، پای در زنجیر دارد و لبخند بر لب. آشفته بازاریست در جانم، با پارادکس" عشق و منطق" و این، ابتدای سرگردانی های من است. شب فرو نشسته در گیسوی پریشان اندیشه دلتنگم دلتنگ خویشتنی که گم شده در من آه ای مردمکاهای باز در بیداری شبهای تنهایی پلک بر هم نهید دمی تا آرامش گم کرده را باز یابید در اسارت اندیشه های پریشانم آه ای فریاد های پیچیده در سکوت بشکنید به بغضی ترک خورده در گلو فرو ریزید ز دیده جاری شوید و مرحم زخمهای شبانه ام شوید که تبر اندیشه های مشوشم بر ریشه ی وجود فرود آمده است اه ای تب خاموش شعر بریز اوج گرمی را در رگهایم که محتاج سرودنم سخت. دلتنگم دلتنگ خویشتنی که گم شده در من. به نام خـــــــــــــــــــــــــــــــداوند جان و خرد کز این برتر اندیشـــــــــــــــــــــــــــــه بر نگذرد فردوسی مظهر اصالت نژاد ایرانی، مظهر بشردوستی و دارای تفكر انسانی بود. جای دارد در این دوران که از او یاد میکنیم از فردوسی زمان "رحیم معینی کرمانشاهی " سخن به میان آوریم/از او ، که ادامه ی فردوسی بود تا به امروز از او که قلم فردوسی را به دست گرفت و عمر پر بهایش را به پای مجموعه ی منظم "شاهکار " نهاد و تاریخ ایران را پس از فردوسی به نظم کشید. یاد فردوسی گرامی و جان و قلم و آثار استاد معینی کرمانشاهی سلامت باد . حریق جنگل غربت بالا گرفته بود جانم در شراره های سوزان تنهایی میسوخت در گذرگاه عمر، سوختن ، ساختن و گذشتن از خویش، تکرار مکرر روزهایم بود
مرداب بودم ،خسته از سکون راکد و وامانده در گل. عشق تلنگری شد بر شانه هایم به پا خاستم و کمر همت، با شال طویل امید بستم همراه رود خروشان احساس از معبر بی خروش مرداب گذشتم دل به دریای گسترده و آبی عشق زدم دریایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی شدم. روزش مبارکبـــــــــــاد آن خالق ثانی مادرم ،عــــــــــــــــــــــــاشق گلها و درختانش بود وقت لبخند به یادم لب گـــــل می آید گل لبخند همیشـــــه زیباست و قد و قامت بیــــــد و تن پیچــــــک و یاس و اقاقـــــی و درختان پر از مــــــیوه ی باغ. * مادرم عـــــــــــــــــــــــــــاشق گلها و درختانش بود در دل کوچک آن باغچه دنیایی داشت به بزرگی خیال و به سبزی صنوبر و چمنِ. صبـــــــح یا وقت غــــــــــــــــــــــــــروب ، مثل ســـــقا که به دستش آب است به لب غنچه ی گل و تن خشک درخت، آب می داد و حیاتی میداد. مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــادرم هست هنوز ... کاش باشد و بماند ابــــــــــــــــــــــــــــــــــدی. تقدیم به او که عاشق گلها بود و هست به او که بر من نام مژده نهاد به او که در باغچه ی دلش عطر شمعدانی و مریم و یاس و اقاقی دارد. بیست و پنجمین نمایشگاه کتاب تهران کتابهای من "نیمکتی در ذهن پاییز " و "نغمه های باران" بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی تهران راهروی ۲۱ غرفه ی۲۴
کتابفروشی فردا /نشر مهر جرد * *( حتما به قسمت نشر دانشگاهی مراجعه کنید) * مکان نمایشگاه: تهران، مصلای بزرگ امام خمینی (قسمت نشر دانشگاهی) تاریخ نمایشگاه:13 تا 23 اردیبهشتماه سال 1391 ساعات بازدید: ساعت 10 صبح تا 8 عصر ------------------------------------- و تو فیق دیدار با دکتر علیرضا قزوه در نمایشگاه کتاب خوشحالم که با ایشان و تنی چند از دوستان شاعران سایت شاعران پارسی زبان در طبقه ی دوم شبستان نمایشگاه تهران ملاقات کردم هر چند روز شنبه در گرد همایی ایشان حضور نداشتم ولی دیدار استاد قزوه برایم فخر بزرگی بود چند تصویر از نمایشگاه تهران .... عکسهایی همراه دکتر قزوه و عکسی با مدیر کتابفروشی فردا جناب زارع در غرفه ی کتابفروشی فردا ( قسمت نشر دانشگاهی) ------------------و یک خبر دکتر مهدی موسوی به همراه خشایار فرج نژاد (موسس هوادارن) و همسرش با سر انگشت خیالم پنجه بر در میزنم پنجه بر دیوار دل یکبار دیگر میزنم تا که باز آید هوای عشق در رگهای من چون نشستم کنج خلوت لول و مست آمد از سوی خدا صوت الست بوی مستی داد بر دنیای من جام می را سر کشیدم با طرب خلسه ای رخ داد و حالی بلعجب روشن از او شد ،همه دنیای من روح شد صوفی و من صافی شدم ذره شد جانم و من کافی شدم شور شد پر نور شد شبهای من من به چشمانم خدا را دیده ام در بقا شور فنا را دیده ام من مقّرب گشتم او همپای من من گذشتم از خود م تا او شدم پشت خم کردم و بر زانو شدم ذکر یا هو شد همه اعضای من این حرفهای گرم این فکرهای خوب این آسمان شعر..... بی مغرب و غروب مطلوب و روح بخش خواهش های من اند هم عاشقانه اند هم دوست داشتنی اینها ،تمامشان مطلق های من اند پائیز و برگ زرد باران و بوی نــــــــــــــــــــــــــــم دفتـــــــــر ، قــــــــــلم ،نفـــــــــــــس...... یک جرعه شعر ناب یک دشت حرف دل تنهایی و سکوت ، آن سوی اشک گرم.... لبخند زندگیست. آب می ریخت در جام شوکران کاسه ی لبریز صبر و آتش بر میخواست از بلورین تن جام من با چشمان نا باور خویش دیدم که زهر کذب نای حقیقت را چگون میدرید دیدم که صداقت را پای چوب دار میبرند فریادی از کس بر نخاست و کسی آشکارا نگریست که اشک هم حقیقتی بود در اسارت گلو. زیبا ترین فلسفه ی زندگی را به من در جمله ای آموختی دو دوتا چهار تا......! پیوسته سرمش زندگی کردم این جمله را دریغ
که این روزها هیچ علامت تساویی بین ۲در ۲ و ۴ نمیتوان یافت به انچه آموختی ایمان دارم. من هنوز هم دور از چشم زمانه در پستوی تاریک خانه بر دفتر جانم مینویسم فلسفه ی دو دوتا چهارتا را حتی اگر خلاف آن را در دفتر روزگار بخوانم. شب عشق است و حضور شب بيداري و شور شب دلدادگي و رؤيت نور ..... بنوازيد دف و موي غزل شانه كنيد و بخوانيد چو آواز قناري دلكش سخني از دلدار از هواي ديدار... از مناجات و دعا بهر وصــــال از خيالات محال...! بنوازيد دف و صوت جلي ساز كنيد و آز آن لحظه ي پر شور حضور... سخن آغاز كنيد پاي در حلقه ي محراب به زنجير كشيد يار را سجده كنيد سينه از عشق به او گاه آكنده كنيد روح را زنده كنيد امشب دل من گرفته از درد در بسترم و هوای جان سرد اشکم نچکیده از نگاهم محبوس گلو،هوای آهم بغضی به گلو نشسته اکنون دردم نبود هوای مجنون این درد بود فزون و خیلی بر دشت دلم خروش سیلی پشتم شده خم چو قامت بید در سایه ٔ غم نشسته خورشید آنجا که حقیقت و محبت، جان داده به دست آدمــیت وآنجا که وفا فسانه گشته آهنگ ریــــــا ترانه گشته دلها همه جنس سنگ خارا با كس نكند كسي مـــــدارا می گریم و می نگارم از درد تا داغ دلم ،شود کــــمی سرد گويي به نوشتنم هواییــــــــست لطفی که به شعر من خدایسـت با بال قلم به سوی خـــلوت در حسرت ذره ای محــبت پوشیده زره تنم چنان تنگ شمشیر قلم زنم در این جنگ فانوس محبتی به دســـــتم پشت شب تیره را شکستم از پیلهٔ غصه سر کـــشيدم پروانه صفت، زغم رمیدم بر شاخ قلم جوانه دادم خونی به دل زمانه دادم امشب به نبرد غصه رفتم شعری ز دل شکسته گفتم بیدارم و تا سحر نخفتم سر باز کرده زخمی کهنه در وجودم
دردی نهان، افسار گسیخته و عاصی در من شیهه میکشد و پای میکوبدکه : آه از تنهایی ، آه.... از درد تنهایی این درد را دوایی جز مهر جز عشق نیست و من ناتوان از پرداخت هزینه ی گزاف این دارو. مثل دود از تن عود بر میخواست عطر سحر انگیز خیالش در یلدایی ترین شب دنیا همچون موج ،پیوسته در اوج بود و ملکوت يا چون شمیم بر تن پوش نسیم بهار پاک و گسترده دامن مهرش همیشه بود ستون قامت راستش قدمهای پدر ، کمر صبرش حضور نبی. وقتی کمر صبر خم شد داغ نبودنش ظهر تابستان را تداعی کرد سوزنده و سوزان هنگامه ي رفتن خورشید رو به تاریکی نهاد و حنجره ي شب فریاد كشيد که این رخت سیاه بر تن من، از عــــزای اوست. ا ی رفیقان ! تا که هستم یاد از نامم کنید با محـــــــبت گاه گاهی ترک آلامم کنید زهر تنهایی به کامم ریخته غـــــربت کنون جرعه ناب محـــــبت گاه، در جامم کنید سخت نا آرام و رنجورم ز درد بي كســي با كلام و مهرتان ،با عــــشق، آرامم كنيد روزهايم چون شب يلدا همه تاريك و سرد با چراغ مهــــرباني،روشن اين شامم كنيد تلخی جانم ز زهر بی کسی شد تلختر.... شهد شیرین محـــبت ،گاه در کامم کنید جانم ازعشق و محبت هست شد ،آنم دهید ای رفیقان!! تا که هستم،یاد از نامـــــم کنید. راهی شده ای از غم دل سوی خدایت ای زائر کعـــبه،دل و جانم به فدایت من بدرقه راه ندارم به جز اشکـــم یا قلب حزین که ،شده محتاج دعایت گر می روی آنجا به خدا از دل من گوی شاید که ببخشد گنه من ز صـــــــــــــدایت با صوت رسا یت تو بگو درد دل من شاید که ببخشد گنهم، صوت رسایت! گو بنده عشق است و گناهی دگرش نیست یارب تو ببخشا گنه او به عطـــــــــــایت گو سینهٔ او مامن عـــــــــــشق است و تو دانی در کعبه صنم بود از اول که کنون گشته سرایت باید که کند توبه به درگاه تو لیکن گو توبه به کارش نَبُوَد،جز به رضایت من دانم و تودانی و او داند ودانيــــــــــــم در سینه خطا هست و به سر، راه هدایت اي زائر دلداده كه در سعي و طوافي! با هروله از مروه برو تا به صفايت آنجا چو برفتی و چو زانــــجا بگذشتی.... چون سرمه کنم ،خاک پر از مهر ِ دو پایت دارم ز تو من خواهش چندان و دو صد چند دیوانه ای بین زمین و آسمان گیر، از جان خود سیر با عقل درگیر راهی به بالا راهی سرازیر. دیوانه دردش درد مهیبی است درد دل او درد عجیبی است. گیج است و گمراه در بین این راه راه سرازیر، آسان و دلخواه آن راه بالا،سخت است و جانکاه. سر می خورد او روی چمنها هرگز نرفته ،او راه بالا. سخت است و دشوار بر اوج رفتن بالا رسیدن بالا نشستن. از بس که رفته بیراهه ها را فارق ز خویش و فارق ز فردا گم کرده خود را در باغ دنیا. خوشحال گاهی گاهی پر از درد گاهی دلش شاد گاهی دلش خون در کار دل او سحر است و افسون دیوانه گویی درگیر عشق است حسی که او را نامیده مجنون. به راه معرفت در گیر دل شد ز اشکم ،خاک خشک سینه گل شد چو بزر حق به چشمم ریخت عرفان هوس پیش نگاه دل ،خجل شد. شیخ اجل سعدی شیرازی نام گرفته است. روز جهاني سعدي "اگر روزي فراق افتد که انصاف از تو برگیرم قضاي عهده ماضي را به جاي خويش بنشانم چنان از عشق مي نالم که گر روزي فراق افتد تو صبر از من تواني کرد و من صبر از تو نتوانم ." صداي سعدي، صداي رسيدن به کمال و ايده آل هاي انساني است، صداي سهل اما ممتنع ادبيات است و صدايي است که در همه زمان طنين انداز مي شود، صداي بهشتيان است ديدار يار نامتناسب جهنم است " و صداي سعدي پرجنب و جوش اجتماع مردم است که و چه نيکو گفت: به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقیست........... سلام صبح دل انگیز بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــار سلام بوی خوش باران سلام سبزه و گل سلام درخت همیشه سبز چــــــــــــــــــــــــــــنار سلام صدای تنهایی و خلوت و شعر سلام ای دل همیشه بی قرار جوانه زده در دلم حس تازه ی شعر و دستانم از عشق سرشار درخت جهار فصل احساسم به شکوفه نشسته اکنون چهار فصلی مثل یاد بهار، همیشه خوش و ماندگار در دفتر شعر ی نه چندان پر بار با حسی از عشق و امید سرشار سلام چهار فصل شعر سلام سرنوشت سلام بر تو ای روزگار ! من و تو رود شدیم
گاه سیراب نمودیم لب تشنه ی دشت و گهی چون سیلاب گیج و گنگ و باطل.
حسرت وسعت دریا در ما، اما هست قطره بودن تا کی ؟! کاش در آینه ی حسرت خویش، باز دریا بشویم آه ای کاش که یک بار دگر "ما" بشویم. تمنای طراوت بود در دستان باران تمنای بهار زندگانی کجایی شور و حال نو جوانی!!؟ (هنگام ویرایش این پست چند کامنت محبت آمیز دوستان /نا خواسته و نا خوانده حذف شد / دوستانی که برای این پست کامنت گذاشته بودعذر بنده را پذیرا باشید.) گوه شه ای از حیاط زندگی در گلدان فرسوده ی عمر تن خشک شمعدانی ها بوسه ی باران را تمنا داشت تا ژاکت قرمز عشق بر تن کند و به خاطر آورد طروات سبز جوانی را. من عاشقترین سنگها را زیر آبشار محبت دیده ام با بارش بی دریغ مهر از بلندای عشق زبر بارش مــــــــــــــــــــــــــــــــــهر هر "سنـــــــــــگی" شکل صاف و صیقل خورده ی "دل" به خود میگیرد. گر میشناسی عشق را با من بیا تا ناکجا این راه، پر پیچ و خم است. (مژده ژیان) این متن امروز برای من ایمیل شده بد نیست شما هم بدانید شاید با هم دلی را شاد کردیم! مژده ژیان با سلام و احترام به همه دوستان بزرگوارم یکی از اعضای عزیز خیریه همت در پیامی از همه دوستان تقاضای استمداد کرده است. جنس این بار استمداد همت فرق می کند؛ لطفا به متن پیام دقت کنید و برای همه دوستانتان ارسال کنید. "سلام. کودکی 22 ماهه به نام صدیقه بامری برای پیوند مغز استخوان احتیاج به کمک 7 نفر پلاکت دهنده با گروه خون (AB) منفي دارد. این بیمار و خانواده اش که اهل منطقه محروم دلگان نزدیک ایرانشهر سیستان و بلوچستان هستند، قرار است این عمل را در بیمارستان دکتر شریعتی تهران انجام دهند. شرایط افراد پلاکت دهنده: 1- مرد باشد 2- سن بالای 18 سال و زیر 50 سال داشته باشد 3- وزن بالای 50 کیلوگرم داشته باشد 4- هیچگونه بیماری نداشته باشد شماره تماس: 09151986091 آقای مهدی بامری غم را برون از سینه کن خوش روزگاری میرسد برف زمستان آب شد اینک بهاری میرسد تا کی نشینی کنج غم جان را دهی پای عدم برخیز بنگر سوی ره اینک سواری میرسد تا ریکی شب بگذرد فردا رسد از گرد ره فردای روشن هر زمان از شام تاری میرسد از غصه جانت بر حذر آمد کنون روزی دگر صبح است و از باغ ارم بانگ قناری میرسد تقدیر و قسمت را خدا گردون کند با یک دعا گر خار غم دید به ره از گلــْعذاری میرسد خوش ده خبر چون مژده شو از عشق حق آکنده شو خوشبختی و خوش باوری، از عشق، آری میرسد. (از مجموعه ی"بوی دانه")
یک خبر خیلی خوب:
با وجود ممانعت حراست نمایشگاه از حضور دکتر سید مهدی موسوی در غرفه ی «فصل پنجم» (به بهانه هایی مثل ایجاد تجمع و ...) کتاب «حتی پلاک خانه را...» در همین نمایشگاه به چاپ دوم رسید. ضمن تبریک به ایشان و همه ی دوستداران ادبیات، امیدوارم روزی برسد که همه ی کتاب های ایشان مجوز گرفته و به دست مخاطبینش برسد.درضمن می توانید این مجموعه را در نمایشگاه کتاب از شبستان اصلی، راهرو 23 ، غرفه ی 23 ، نشر فصل پنجم کماکان تهیه کنید.
تنهایی ،
کیمیایی ذی قیمت و کمیاب.
راستی نرخ عشق در بورس بازار جهانی این روزها چند است؟!!!!
" يارا بهشت صحبت ياران همدم است " فراقت از تو مسير نمي شود ما را "
تا که از پیچ و خم دره ی دوران ،دل به دریا بزنیم
گاه بر سنگ زدیم ،
و گهی بر ساحل.
در خروشیم هنوز اما پست
کاش بالا برویم!
کاش چون موج شویم
تو از این خستگی و تنهایی
و من از نفرت بی فردایی
آبی و گسترده
| Design By : Pichak |
درود بر دلداران اهل اندیشه و اندیشمندان اهل دل
-----------------------------------------------
دو پیمانه غزل می نوشم به نیت قرب به عشق
مستم اکنون در هوای واژه ها....
----------------------------------------------
برای سیراب شدن از جام عشق
پیاله ای باید، به وسعت دل.
(نظرات خصوصی را علنا روی وب خواهم گذاشت خواهشمندم خصوصی ننویسید)
مدیر وبلاگ"مژده ژیان"
LinkDump
دریافت کدهای جاوا برای وبلاگ
شما